شرح حال دقیق بیمار
ابتدا بر اساس شرح حال و معاینه بالینی مصرف داروهای ضد جوش مسبب آکنه (مثل داروهای ضد تشنج، کورتیکو استروئیدهای موضعی یا خوراکی، پروژستین، ترکیبات آندروژنی و لیتیم) یا وجود اختلالات هورمونی در خانم ها مورد بررسی قرار می گیرد.
در زنانی که به همراه جوش صورت و بدن اختلالات و بی نظمی قاعدگی، هیرسوتیسم یا پرمویی، ریزش مو یا شوره سر دارند باید حتما بررسی هورمونی صورت گیرد در غیر اینصورت درمان جوش صورت در کوتاه مدت موفقیت آمیز بوده ولی با قطع داروها مجددا بیماری بازگشت خواهد داشت.
بعضی از بیماری های پوستی ممکن است در ظاهر شبیه آکنه باشند، که ضایعات شبه آکنه نامیده می شوند و به اشتباه تحت درمان با داروهای ضد آکنه قرار می گیرند. در نتیجه به درمان پاسخ نمی دهند. از جمله این بیماری ها فولیکولیت، روزاسه، کراتوز پیلار و واکنش دارویی را می توان نام برد.
انتخاب روش درمان جوش صورت و بدن برای بیمار مبتلا به آکنه
درمان های مختلفی برای آکنه وجود دارد که انتخاب آن براساس سن بیمار، جنس بیمار، شدت و وسعت بیماری، میزان پاسخ به درمان های قبلی، ایجاد اسکار بعد از بهبود، هزینه درمان و نظر بیمار انجام می گیرد. معمولاً برای درمان جوش صورت و بدن در بیماران با آکنه خفیف درمان موضعی تجویز می شود. بیماران با آکنه متوسط درمان سیتمیک و موضعی و بیماران با آکنه شدید درمان سیستمیک می گیرند.
درمانهای موضعی
رتینوئیدهای موضعی
شامل ترتینوئین، آداپالن، و تازاروتن
با کاهش انسداد منافذ و التهاب، جوشهای سرسیاه و سرسفید را درمان میکنند.
عوارض: قرمزی، خشکی، حساسیت به نور. استفاده از ضدآفتاب ضروری است.
هشدار: در دوران بارداری ممنوع است.
بنزوئیل پراکسید:
خاصیت ضدمیکروبی دارد و باکتریهای آکنه را از بین میبرد.
در غلظتهای 2.5-10٪ موجود است. شروع با غلظت پایین توصیه میشود.
عوارض: خشکی پوست، سفید کردن لباس
آنتیبیوتیکهای موضعی:
کلیندامایسین و اریترومایسین برای کاهش التهاب و باکتریها استفاده میشوند.
برای جلوگیری از مقاومت، باید با بنزوئیل پراکسید ترکیب شوند
آزلائیک اسید:
برای آکنه خفیف تا متوسط و بهبود لکهای پس از جوش موثر است.
عوارض کمتری نسبت به رتینوئیدها دارد
سالیسیلیک اسید:
خاصیت کراتولیتیک دارد و برای آکنه خفیف مناسب است.
در محصولات بدون نسخه (OTC) رایج است.
شرح حال دقیق بیمار
ابتدا بر اساس شرح حال و معاینه بالینی مصرف داروهای ضد جوش مسبب آکنه (مثل داروهای ضد تشنج، کورتیکو استروئیدهای موضعی یا خوراکی، پروژستین، ترکیبات آندروژنی و لیتیم) یا وجود اختلالات هورمونی در خانم ها مورد بررسی قرار می گیرد.
در زنانی که به همراه جوش صورت و بدن اختلالات و بی نظمی قاعدگی، هیرسوتیسم یا پرمویی، ریزش مو یا شوره سر دارند باید حتما بررسی هورمونی صورت گیرد در غیر اینصورت درمان جوش صورت در کوتاه مدت موفقیت آمیز بوده ولی با قطع داروها مجددا بیماری بازگشت خواهد داشت.
بعضی از بیماری های پوستی ممکن است در ظاهر شبیه آکنه باشند، که ضایعات شبه آکنه نامیده می شوند و به اشتباه تحت درمان با داروهای ضد آکنه قرار می گیرند. در نتیجه به درمان پاسخ نمی دهند. از جمله این بیماری ها فولیکولیت، روزاسه، کراتوز پیلار و واکنش دارویی را می توان نام برد.
انتخاب روش درمان جوش صورت و بدن برای بیمار مبتلا به آکنه
درمان های مختلفی برای آکنه وجود دارد که انتخاب آن براساس سن بیمار، جنس بیمار، شدت و وسعت بیماری، میزان پاسخ به درمان های قبلی، ایجاد اسکار بعد از بهبود، هزینه درمان و نظر بیمار انجام می گیرد. معمولاً برای درمان جوش صورت و بدن در بیماران با آکنه خفیف درمان موضعی تجویز می شود. بیماران با آکنه متوسط درمان سیتمیک و موضعی و بیماران با آکنه شدید درمان سیستمیک می گیرند.
درمانهای موضعی
رتینوئیدهای موضعی
شامل ترتینوئین، آداپالن، و تازاروتن
با کاهش انسداد منافذ و التهاب، جوشهای سرسیاه و سرسفید را درمان میکنند.
عوارض: قرمزی، خشکی، حساسیت به نور. استفاده از ضدآفتاب ضروری است.
هشدار: در دوران بارداری ممنوع است.
بنزوئیل پراکسید:
خاصیت ضدمیکروبی دارد و باکتریهای آکنه را از بین میبرد.
در غلظتهای 2.5-10٪ موجود است. شروع با غلظت پایین توصیه میشود.
عوارض: خشکی پوست، سفید کردن لباس
آنتیبیوتیکهای موضعی:
کلیندامایسین و اریترومایسین برای کاهش التهاب و باکتریها استفاده میشوند.
برای جلوگیری از مقاومت، باید با بنزوئیل پراکسید ترکیب شوند
آزلائیک اسید:
برای آکنه خفیف تا متوسط و بهبود لکهای پس از جوش موثر است.
عوارض کمتری نسبت به رتینوئیدها دارد
سالیسیلیک اسید:
خاصیت کراتولیتیک دارد و برای آکنه خفیف مناسب است.
در محصولات بدون نسخه (OTC) رایج است.
نقش التهاب و استرس اکسیداتیو در پایداری ضایعات آکنهای